14 Δεκεμβρίου 2007

Αλλαγή όρασης

Ξάπλωσε στο χορτάρι της πλαγιάς και κοίταξε ανάποδα την πόλη. Ανοιγόκλεισε τα μάτια του αλλάζοντας την όρασή του, δίνοντας στα κτήρια μορφή μαγειρικών σκευών, φτιαγμένα από υδράργυρο. Ψήλωναν και λικνιζόντουσαν κάτω από τον ζεστό. "Άραγε να μικραίνουν με τον κρύο; Περίεργη η πόλη κι ο υδράργυρος δηλητηριώδης. Γι' αυτό δε βλέπεις ανοιχτά παράθυρα κι ανθρώπους στα μπαλκόνια. Φοβούνται να αγγίξουν τους τοίχους της ζωής τους."
Ανασηκώθηκε γυρίζοντας προς τη λίμνη. "Αυτή δε φοβάται τίποτα, δε σταματάει να χορεύει... τουλάχιστον μέχρι να ξεραθεί."
"Τι κάνεις, μικρέ; Κοιτάς την επιφάνεια να βρεις το ουσιαστικό;"
"Το βρήκα το ουσιαστικό."
"Και;"
"Ψάχνω το επίθετο."

7 σχόλια:

Narita είπε...

το ανώνυμο επίθετο...

(αν και της μοδας ειναι τα επωνυμα κατηγορουμενα λολ)

NIEMANDSROSE είπε...

Μ'αρέσει η οπτική της πλαγιάς. Αλλά όχι άλλα επίθετα. Ο αγαπημένος Celan τα κατάργησε στο έργο του. Που αν δεν έχεις διαβάσει στο συνιστώ. Ολόψυχα και όχι δασκαλίστικα.

sunday είπε...

Ναρίτα, χεχε, καλό.

niemandrose, το είχα διαβάσει στο Blog σου ότι είναι ο αγαπημένος σου. Ευχαριστώ πολύ! Θα το κοιτάξω.

Aggelos Spyrou είπε...

Γιατί νομίζω ότι είδα το επίθετο στο κείμενο;

sunday είπε...

Χμμ, για πες, για πες μπας και το δω κι εγώ.

Mogwai είπε...

εγω παλι μ αυτο το template ψαχνω τον κερσορα

sunday είπε...

Χαχαχα, όλοι κάτι ψάχνουν τελικά...

Αναζήτηση στα χαμένα