18 Σεπτεμβρίου 2007

Μάγισσες και φαντάσματα

Κράζουν και βρυχώνται
Χτυπιούνται μ' αναφιλητά
Στα μάτια έχουν φλόγα
"Μάγισσες, μάγισσες
Μολύνουν την αυλή μας
Τα ήθη μας, τα έθιμα
Την παράδοση"
Οι γηραιοί καταδικάζουν
Αντίσταση στην αλλαγή
Μη χάσουν τη βόλεψή τους
Αρνούνται το όνειρο και τη ζωή
Στις μάγισσες που φθάνουν
Στις μάγισσες που μάτωσαν
Γι' αυτά που τώρα έχουν
Το δικαίωμα, την επιλογή
Τον τόπο και το χρόνο
Χρόνια ολάκερα μοναξιάς
Τους γηραιούς έχουν φθείρει
Μαυρίσανε, μιζέριασαν
Φαντάσματα έχουν γίνει
Με μόνη ασχολία τους
Τον τρόμο να σκορπάνε
15/7/2007

9 σχόλια:

Ernesto είπε...

"Φαντάσματα έχουν γίνει
Με μόνη ασχολία τους
Τον τρόμο να σκορπάνε"

Όλη η ουσία εδώ είναι...

Mogwai είπε...

ρε δικα σου κειμενα ειναι αυτα? μας εχεις στειλει αδιαβαστους κανονικα

proserpina είπε...

Μάγισσες - φαντάσματα: μοιάζουν να είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος τελικά, χμμμ

sitofkris είπε...

Με σκόρδα και σταυρούς δεν γίνεται τίποτα όμως χρειάζεται κάτι περισσότερο...

poupoulenghe είπε...

Μια ¨μάγισσα που φθάνει¨ είμαι κι εγώ, αλλά δεν τρομάζω με κανένα φάντασμα!Στεναχωριέμαι μόνο για τα μικρά μαγισσάκια που παρασύρονται από τα φαντάσματα αυτά και διστάζουν να αλλάξουν...
Μπορεί τέτοια posts να φέρουν την αλλαγή...
Πολύ καλό και επίκαιρο!!!

Aposperitis είπε...

Φαντάσματα έχουν γίνει
δεν υπάρχουν πια
νεκρά και άυλα
κυκλοφορρούν τριγύρω
άσχημα, δυστυχισμένα
βρίσκονται παντού,
αλλά δεν ανήκουν πουθενά
κι αυτό τα σκοτώνει
πιο πολύ, πιο πολύ
κι από εκείνον,
τον θάνατο.

sunday είπε...

Προσπάθεια ανάρτησης σχολίου #2. Ελπίζω να μην πέσει πάλι το ρεύμα.

Ernesto, καλωσήρθες :)

Mogwai, ό,τι κατεβάζει η καρδάρα μου γράφω. Ελπίζω να μπορώ και καλύτερα.:P Σ' ευχαριστώ πάντως!

proserpina, δε θα το έλεγα. Αν και οι μάγισσες μπορούν να γίνουν φαντάσματα.

sitofkris, right you are. Έννοια σου όμως οι μάγισσες αντέχουν.

poupoulegne, πολύ καλά κάνεις. Με απλά posts όμως δε γίνεται τίποτα. Λόγια είναι.. Ναι, όντως ταιριάζει με την περίοδο το κείμενο. Απλά βαριόμουν και ανέβασα κάτι που έγραψα το καλοκαίρι:P

Aposperitis, τα φαντάσματα είναι υπαρκτά με σώμα και φωνή. Τα ενώνει η μοναξιά και η διάθεση συνέχειας αυτής. Γι αυτό και δε θέλουν τις μάγισσες κοντά τους. Έχουν καταντήσει όμως γραφικοί τύποι που λένε και λένε και λένε...
Το δικαίωμα όμως των μαγισσών είναι αναφαίρετο.

Υ.Γ. Μπορεί να σας φαίνονται ξεκάρφωτα ή γενικά αυτά που γράφω, αλλά αφορούν μια κατάσταση συγκεκριμένη, την οποία δε θέλω να αναφέρω. Να έχουμε και ένα μυστήριο ρε αδερφέ! lol :PPPP

focused on abstraction είπε...

Σωστά, το δικαίωμα των μαγισσών σαφώς είναι αναφαίρετο...αλλά μήπως και οι μάγισσες άργησαν κάπως;
Και δεν αντιλέγω, τα φαντάσματα - οι γηραιοί - ας είναι και λιγότερο απόλυτοι, λόγω εμπειρίας και μόνο...

sunday είπε...

Οι μάγισσες έχουν την επιλογή. Τον τόπο και τον χρόνο. Τα φαντάσματα λένε, αλλά παρ'όλα αυτά, οι μάγισσες θα κάνουν.

Αναζήτηση στα χαμένα