Η ουσία του πράγματος είναι απλή.
Τόσο απλή όσο αληθινή.
Αν η αλήθεια κρύβεται αισθάνεσαι άβολα.
Αν η αλήθεια κρύβεται μακραίνεις από τον άλλον.
Και τι πιο αληθινό από το να μιλάς την αλήθεια;
Όσο και πιο ασήμαντη, όσο και πιο μικρή.
Χωρίς λεπτομέρειες, μια μικρή αναφορά.
Κι αν αισθανόσουν περίεργα... δε θα αισθανόσουν άσχημα.
Έτσι όπως αισθάνεσαι τώρα.
Έτσι όπως αισθάνεσαι εδώ και καιρό.
Μαζί με την απογοήτευση, γιατί... χάθηκες.
Αν σε κάνει κάτι, κάτι...
ένα μέρος του είναι ο άλλος.
Κι αν ο άλλος χάθηκε,
τι είσαι εσύ;
Ένα κορόιδο;
Ένας κινέζος;
Μια παρεξηγημένη, τυποποιημένη συνέπεια;
Μια γνώριμη φάτσα;
Μια στις τόσες ατάκες;
Ένας φίλος;
(Μάλλον όχι.)
Ένας ξεχασμένος.
Ένας απλός.
Ένας απλός
και ξεχασμένος
που άκουσε κάτι το ουσιαστικό μετά από καιρό.
«Είναι εύκολο να συνυπάρξεις;»
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου