Ήσουν εκεί
Πέρναγες αγαπημένα ονόματα μέσα από χρωματιστά δαχτυλίδια
Τα φόρεσες στα χέρια σου να τα κάνεις ένα με την ύπαρξή σου
σαν παιχνίδι μνήμης κανέναν να μην ξεχάσεις
Το χαμόγελό σου σε πρόδωσε
πως απλά ήταν κάτι που ήθελες να κάνεις.
Κι εσύ εκεί
Πάλευες με το νοητό σου αντίπαλο όπως κάθε φορά
σε ένα ατέλειωτο παιχνίδι χωρίς νικητή
Παλιάτσος πρέπει να' τανε και σε θάμπωνε με τα κόλπα του
Γύρναγες το κεφάλι με ένα βλέμμα:
"Είδες τι έκανε;"
και λυνόσουν στα γέλια
Κι εμείς εκεί
Με αισθήσεις περιορισμένες και σκέψεις νεκρές
όλα έμοιαζαν τόσο όμορφα
Και όλα ήταν
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου